Anne, bahar geliyor uyansana
Çık altın eşikte bekle beni
En güzel tılsımları buldum ana
Koklayabilmek için nefesini
Yeni açmış şu erik hatırlatır
Bana ağaçları çok sevdiğimi
Sevginle mi ıslanmış şu sonsuz kır
O kara bırakmışsın gözlerini
Gül güzel annem benim, benim rüyam
İçimden çiçekli bir yol var sana
Senin yerine biraz ben uyusam
Anne bahar geliyor uyansana
Artık “çok uzaklardaki” annesine Şair Ceyhun Atuf Kansu, bu mısralarla sesleniyor. Tıpkı annesini kaybeden Anna Jarvis gibi yaşamındaki en yüce varlığa hasret duyuyor, baharın en güzel günlerinde böyle umutsuzca çağırıyor onu...
Bu pazar, Jarvis’in dünyanın bütün annelerine armağan ettiği bir gün, Anneler Günü. Çocukları uğruna nice zorluklara katlanan, hatta yaşamını bile hiç düşünmeden feda eden anneler, en değer verdikleri insanlardan, yani çocuklarından gelecek bir armağanı, daha doğrusu onları hatırladığımızı gösteren ufacık bir ipucunu bekliyor.
Anneler için yapılan kutlamalar asırlar öncesine dayanıyor ve Sümerler’e dek gidiyor. Anaerkil düzenin hüküm sürdüğü tarihin ilkçağlarından bu yana İştar, Kybele, Rhea ve daha birçok yerel ve dönemsel isimlerle analık, doğurganlık niteliğiyle ön plana çıkarak doğanın uyandığı, yeniden doğduğu bahar mevsimiyle özdeşleşti. Erkek egemen düzenin yerleşmeye başlaması, zaman zaman kutlamaların içeriğinin ve şeklinin değişmesine, hatta bazı dönemlerde gizli olarak yapılmasına sebep olmuşsa da kesintiye uğratamadı. Her bahar yapılan coşkulu kutlamalar bir gelenek halini alarak binlerce yıl kesintisiz olarak sürdü.
ANNELERİN PAZAR’I
1600’lü yıllarda İngilizler arasında “Annelerin Pazar’ı” adı ile, Lent döneminin 4. Pazar günü kutlamalar yapılmaya başlandı. Zor koşullar altında yaşayan ve çoğu zaman çalıştıkları yerlerde barınan İngilizler, bu özel günde izinli sayılarak tüm günlerini evlerinde anneleriyle geçiriyorlardı. Annelerine “Anne Keki” adlı bir pasta götürme adeti de yerleşmişti. Hıristiyanlığın Avrupa’da yaygınlaşmasından sonra bu kutlama, onlara hayat veren ve kötülüklerden koruyan ruhani bir güç sayılan “Anneler Kilisesi”ni onurlandırmak amacıyla değişti. Zamanla kilise festivali de, “Annelerin pazarı” kutlamaları ile birleşti.
“Anneler Günü” ile ilgili ilk resmi kutlama önerisi, Amerika’da 1872 yılında Julia Ward Howe tarafından barışa adanan bir gün olarak tasarlanarak ilk kez Boston’da bir yürüyüşle kutlandı. 1907... Philadelphialı Anna Jarvis, annesinin ölüm yıldönümü olan Mayıs ayının ikinci Pazar’ının “Anneler Günü” olarak kutlanması için bir kampanya başlattı. Bir sene sonra Philadelphia’da ulusal olarak kutlanmaya başlandı. 1911’de hemen her ülkede kutlanmaya başlanmıştı. 1914 yılında ABD başkanı Wilson tarafından resmi bir açıklama ile Mayıs ayının ikinci Pazar’ı “Anneler Günü” olarak duyuruldu.
ANNEYE ÇİÇEK
“Anneler Günü”nde en çok satın alınan armağan, hiç kuşkusuz annelerin güzelliğini en iyi biçimde anlatan çiçekler... Çiçekler, bu özel gün için bütün dünyada “Anneler Günü”nün sembolü olarak kabul edilen temizlik ve tatlılığın ifadesi. Hediyelik eşya mağazaları pek çok “Anneler Günü” sürprizi sunarken, bu armağan trafiği giderek internete taşınıyor. Sanal alemde anneler için hediye seçenekleri yer alırken, mesaj panoları da annelere ithaf edilen mesajlarla dolup taşıyor. Gazete sütunları ve radyolar da annesine seslenmek isteyenleri bekliyor.
KARŞILIK BEKLEMEYEN TEK SEVGİ
Bu pazar annelerin günü, siz de yaşamınızda herşeyini hiçbir karşılık beklemeden size veren, o en sevdiğiniz varlığa onu hatırladığınızı gösterin.
Belki bir demet çiçekle, belki ufak bir hediyeyle, eğer yapabiliyorsanız Gazeteci-Yazar Can Dündar gibi şöyle anlamlı satırlarla:
“Şimdi çok daha iyi anlıyoruz birbirimizi. Çünkü küçücük bir el saçlarımı kavrıyor geceleri... Karyola başlarında uykusuz geceler geçiriyorum. Pastoral ninnilerle büyütüyoruz oğlumu; yalancı çocukların burunları uzuyor masallarda, öpülen kurbağalar prens oluyor. ...Ve yaşamın değiştiğini, eski tecrübelerin geçersizleştiğini anlatan kitapları kaldırıyoruz salondan gizli gizli... O korkunç çark, acımasız bir hızla dönmeye devam ediyor. Zaman, öğütüyor kuşakları... İnsan ancak mahrum kalınca anlıyor sevginin değerini... Bense sevginden mahrum kalmaya fazla dayanamayacağımı biliyorum. O yüzden bu Anneler Günü’nde sana upuzun bir ömür diliyorum. Hem biliyor musun? Seni çok seviyorum...”
| DİĞER HABERLER İÇİN TIKLAYINIZ |
 |
