Güney Kutbu üzerinde bulunan Ozon Tabakası deliği, 2008 yılı raporunda geçtiğimiz yıl kaybettiği kanı hem hacimsel, hem de boyutsal olarak geri kazandı. Her ne kadar 2007 yılında kaybedilen değer kazanılmış olsa da, deliğin 2006 yılındaki genişliğine ulaşamadığı belirtiliyor.
Ozon gazı, üç oksijen molekülünün elektrik kıvılcımlarıyla oluşuyor ve Atmosferin üst kısımlarında, Yeryüzü’nden 25 kilometre yükseklikte bir tabaka oluşturuyor. Güneş ışınlarında bulunan ultraviyole radyasyonunu engelleyen Ozon gazından oluşan tabaka, bu şekilde denizlerdeki yaşamın korunmasını sağlıyor.
Kloroflorokarbon gibi uçucu halojen gazlar tarafından çözülen Ozon Tabakası’nı korumak amacıyla her ne kadar 1987’de Montrö Protokolü’yle bu gazların kullanımı büyük ölçüde yasaklanmış olsa da, bu gazlar on yıllardır atmosferde salındıklarından tabakanın sürekli çözünmesine neden oluyorlar. Tabakada bulunan delik içinden geçen ultraviyole ışınları, hem deniz yaşamını tehdit ediyor, hem de küresel ısınmada aktif rol oynuyorlar.
